Суббота, 20.01.2018
poeziata na cernodrimski
Меню сайта
Наш опрос
Оцените мой сайт
Всего ответов: 20
Главная » 2009 » Март » 22 » Adski Molk
Adski Molk
13:33
Адски молк

Молкот околу просторот го заобиколи
Мене така страсно ме зароби
На пањот од старот даб ме седна
Музите со потик што носеа ги викна
Маса од ела делкана ете тука се најде
Сонцето тажно ме поздрави кога зајде
Незнаев тогаш дека тоа е така страшно
Можеби затоа што невикав гласно

Карпата која евеја тука стои како час истрошен
На мигов овој кој неизвесен е и исплашен
Еден грам сила тогаш видов одникаде дојде
Дупка голема во карпа отвори и патека се виде
Адска дупка беше тоа кој не верува не верува
Глас грмна не беше Божји рече со стапалка се слегува
Ден како век шепот рече треба да знаеш се брои
Но ниеден досега кој стапалка сторил на место не стои

Муза проклета која проклетство носи за рака ме зеде
На патека од трња и глогови златно руно почна да преде
Кога круг еден со родан ќе стореше благослов од пцости даваше
Тресок со нога своја крива правеше и дете цицалце од мајка крадеше
Лордот свој во занес го викаше на гозба сега да и дојди
Заедно така како во времиња стари со пизмата своја да ја најди
 Во крило свое широко да ја земе слуга ќе му биди рече сега
Озарена како час нероден на место тоа застана и нема веќе да бега

Муза втора која инспирација низ своја солза една ми подари
Беше тоа кип скаменет кој само една стапалка сега ми зароби
Кога осамена ќе биди кога мене ќе ме нема од местото да мрдни
Три века веќе пајажини ја јадат трошна е и од јадови тажни
Ако реков барем тука во адов корисен ќе бидам и некој корист ќе има
Две стапалки оставив така великодушно кои кип со радост ги зема
Бес страшен со оган жежок на грб во час се сурна
Во понор кој крај којзнае каде ли е кој ли ме турна

Муза трета која со благослов за љубов беше благословена
Овде на триста ланци беше врзана и со проклества покриена
Шест орди од пци со очи вжарени и канџи остри будно ја чуваа
Змии стотици илјадници со отров кисел патека затвораа
Немој грмна гласот кој небеше Божји душа да си лажеш
Слушни ти смртнику херој никој не е тука судбата своја на рака си ја носиш
 Но сега ти врати се во душа твоја зрнце надеж гледам
Не сум милостив кога душа нечија јас земам

Морав о така морав брзо со итаница како гром да итам
Кон пањот од дабот стар да стигнам за потоа да не скитам
На помош тогај дојде една птица која незнам од кој сој беше

Песната нејна во занес ме фрли и сега мислам како време бегаше

Pesnata e izvadok od stihozbirkata-Po Patekite na Orfej













Просмотров: 289 | Добавил: cernodrimski | Рейтинг: 0.0/0 |
Всего комментариев: 0
Имя *:
Email *:
Код *:
Форма входа
Календарь новостей
«  Март 2009  »
ПнВтСрЧтПтСбВс
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031
Поиск
Друзья сайта
Статистика

Онлайн всего: 1
Гостей: 1
Пользователей: 0
Copyright MyCorp © 2018
Бесплатный конструктор сайтов - uCoz